h

OPINIESTUK: ONZEKERE (SINTERKLAAS) TIJDEN

22 november 2017

OPINIESTUK: ONZEKERE (SINTERKLAAS) TIJDEN

Een persoonlijke bespiegeling van Harry Broekhuijs op de "Zwarte Piet discussie"

We leven in een tijd van verandering en onzekerheden. De arbeidsmarkt is hervormd, waardoor er vrijwel geen vaste contracten worden gegeven. Of je volgend jaar nog werk hebt en waar je werkt is een onzekerheid geworden. Of jij je hypotheek kunt afsluiten of kunt betalen wanneer je er al een hebt, is ook onzeker. Kun jij je het nog veroorloven om ziek te zijn. Wanneer kan ik met pensioen en is het geld, mijn pensioen waarvoor ik al die jaren betaald heb, er nog wel? Het ontbreekt ons steeds meer aan een toekomstperspectief. Kunnen
we nog vertrouwen op God met alle misbruikzaken in de kerk, of in de politiek met al haar fraudezaken, waar nu zoveel discussie over is. Ben ik Nederlander, Europeaan of Wereldburger, wat is er met mijn identiteit gebeurd. Hoe moet ik mij gedragen als moderne man in deze tijd? Mag ik mij nog “man” voelen en wat houdt dat dan in, je “man” voelen en “mannelijkheid’? Door het genderneutraal aanspreken van bevolkingsgroepen, voorkomen we gevoeligheden van groepen, maar het zorgt er tegelijkertijd ook voor dat eigenlijk niemand zich meer direct aangesproken voelt. We leven in een tijd met veel vrijheid voor het individu. Iedereen heeft een mening en wil daar ruimte voor. De ruimte voor het “wij-gevoel” wordt daardoor steeds kleiner. Het groeiende aantal kleine politieke partijen is hier volgens mij een veeg teken van. We kijken steeds minder naar wat ons verbindt, maar we kijken naar wat mij onderscheidt van jou. Waarom ben ik uniek en hoe geef ik daar vorm aan. Ons gevoel voor solidariteit neemt af. We drijven steeds verder uit elkaar en voelen ons steeds eenzamer. Het is een beweging die haaks staat op onze
behoefte ergens bij te horen, het zorgt voor een innerlijk conflict en daarmee het verlies van identiteit. Het is volgens mij meer het probleem van de “oudere” generatie die anders heeft meegemaakt en daardoor in verwarring is en zich probeert vast te grijpen aan zekerheden uit het verleden, dan het het een probleem is voor de huidige generatie. Voor deze oudere generatie lijkt de toekomst maar weinig kansen te bieden. Een aantal politieke partijen speelt hier handig op in door bepaalde bevolkingsgroepen als de schuldigen aan te wijzen van deze onzekerheid en tegenspoed. Hoewel het benoemen van de problemen vaak de vinger op de zere plek legt, zijn de oplossingen die zij opperen vaak alles behalve humaan.

Het ideale status-beeld uit de vroege zeventiger jaren “ik ben een getrouwde Nederlandse man met vast werk, een huis en een auto en ik snijd op zondag het vlees” bestaat niet meer. Nu ben ik meer een “wereldburger met een relatie, een flexwerker die een auto deelt wanneer er geen openbaar vervoer voor handen is en een flexitariër vanwege het klimaat”

De jongere generatie sleept deze last uit de geschiedenis niet met zich mee en kan daardoor meer open kijken naar de problemen uit deze tijd. Het zijn de jongeren die zonder die last schetsen hoe hun ideale toekomst er uit moet zien. Waren het niet de jongeren die ons lieten inzien dat we anders moeten omgaan met onze rookverslaving? Het scheiden van afval, het zorgen voor het klimaat? Het koesteren van de planeet? Zijn het niet de jongeren die ons laten nadenken over het eten van vlees en wat dat betekent voor ons klimaat en de toekomst van de wereld? Wie weet hoe groot haar of zijn ecologische voetafdruk is?

Ook nu zijn het de jongeren die de discussie rond “zwarte piet”aanpakken, omdat er nog steeds geen goede oplossing voor gevonden is. Respect voor deze jongeren om deze zwaar beladen discussie opnieuw onder de aandacht te brengen. Ze verdienen ons respect ipv alle, vooral racistische opmerkingen en verwensingen.

Dan de discussie zelf. Of eigenlijk zijn het twee discussies en dat maakt het volgens mij in dit geval zo moeilijk. De eerste discussie gaat over racisme, maar ik ken maar weinig mensen die voorstander zijn van racisme. De tweede discussie gaat over tradities. In het bovenstaande probeer ik te verklaren waarom het zo belangrijk is voor een generatie om zich vast te grijpen aan die tradities. Hoe harder de schreeuw om vast te houden aan deze tradities, hoe groter het gemis is aan veiligheid en toekomstperspectief bij deze groep. Deze twee discussies lopen volledig langs elkaar heen en daardoor komen de groepen maar moeilijk dichter bij elkaar.

Er worden veel “drog”-redenen gebruikt in deze discussie. Ik wil er hier een paar noemen.

Waarom willen ze dit kinderfeest verpesten?

-Het is geen kinderfeest, maar een volksfeest waarin vooral veel
volwassenen meedoen.

Het is een eeuwenoude traditie, daar moeten ze vanaf blijven.

- Sinterklaas is onderdeel van een eeuwenoude traditie, zwarte piet doet pas 150 jaar mee. Hij is bedacht in een koloniale tijd door een Rotterdamse leraar in 1870. Van de 150 jaar van zijn bestaan, staat zwarte piet al 100 jaar ter discussie.

Het Sinterklaasfeest zelf is door de eeuwen heen ook steeds flink verandert, onder katholieke, protestantse en heidense invloeden, tot dat wat het nu is. Ik
vind dat zwarte piet zijn langste tijd heeft gehad en dat het tijd is er kritisch naar te kijken. Ondanks alle stereotypes die er in het verhaal voorkomen, gaat de traditie toch vooral over het “goed-doen”? Iets van jouw rijkdom schenken aan iemand die het minder heeft? Het is een oproep tot solidariteit. Of voor de gelovigen onder ons, een oproep voor de “7 werken der barmhartigheid” Volgens mij is dat de kern van de traditie en zou de discussie moeten gaan
over hoe we die traditie vorm kunnen geven in de tijd waarin we nu leven.

Laten we zoeken naar wat ons verbindt en samen een vorm vinden die recht doet aan die traditie!

U bent hier