Wie de afgelopen maanden de ontwikkelingen ten aanzien van het landelijk gebied volgde, heeft kunnen vaststellen dat er in politiek en samenleving een omslag in het denken gaande is. Boeren, burgers en buitenlui beseffen steeds meer, dat het actuele gebruik en de gangbare exploitatie van het landelijk gebied geen opties zijn voor de toekomst.

Ze ontdekken dat de mens geen alleenrecht heeft op het gebruik van de openbare ruimte.

Behalve dat dieren en planten recht op het medegebruik van deze ruimte hebben, is hun aanwezigheid onmisbaar voor de mens. Als de keten in de natuur door de mens ingrijpend wordt verstoord, liggen reële bedreigingen als voedselschaarste op de loer.

Een door menselijk ingrijpen gedecimeerdede insectenpopulatie zal ertoe leiden dat de mens met wattenstaafjes de ladder op moet om appel- en perenbloesems tot vruchten te kunnen laten worden. Misschien goed voor tijdelijke werkgelegenheid, maar geen aanlokkelijke situatie, lijkt me.

In Overijssel heeft gememoreerde omslag geleid tot een Akkoord, dat we kennen onder de aansprekende naam ‘Samen werkt beter’. Je zou het een slap aftreksel kunnen noemen van het bij socialisten omhelsde begrip solidariteit. “Samen werkt beter’ is zoiets als ‘van solitair naar solidair’.

Naam en intentie van het Akkoord spreekt onze fractie van de Socialistische Partij dus aan. Het bereikte compromis doet ons pijn, pijn die ook moet zijn gevoeld bij veel partners toen ze al dan niet tandenknarsend hun handtekening zetten onder dit bereikte compromis.

Dat het bastion van LTO hierdoor pas nu scheuren is gaan vertonen, verbaast mij. Ze hadden daar toch kunnen weten dat bastions al lang niet meer geschikt zijn voor oorlogvoering. Beter nog is dat in de gelederen van LTO het besef doordringt, dat voor de langere termijn onderhandelen effectiever is dan oorlogvoeren.

Hoewel vervuld met gemengde gevoelens, is onze fractie toch blij dat ze is blijven trekken aan het paard, dat onterecht door velen al dood was verklaard. Het getuigt echter niet van wellevendheid om te gaan staan juichen bij een sterk vermagerd paard, dat het Akkoord desondanks is.

We verlaten de beeldspraak. Het aangehaalde Akkoord is voor onze fractie leidend bij de uitvoering van het proces dat we nu ingaan. Wat ons betreft gaan we niet meer morrelen aan de inhoud van het moeizaam bereikte Akkoord.

Als een van de ondertekenaars kan GS niet anders dan een uitvoeringspraktijk voorstaan in de geest van het genoemde Akkoord. Deze uitvoeringsvoornemens zijn vervat in voorliggend Statenvoorstel en hebben in grote lijnen de instemming van onze fractie.

Bij de daadwerkelijke uitwerking zullen naar onze mening wat schoonheidsfouten en vermijdbare pijnpunten in de geest van het Akkoord moeten worden opgelost. Daartoe komt onze fractie met een tweetal moties in het kader van inrichting landelijk gebied die het college richting mee geven voor de uitwerking en onderhandeling die plaats gaat vinden.

motie EHS

overwegende dat:

1. het akkoord ‘Samen werkt beter’ door PS breed wordt gedragen;
2. genoemd akkoord behoud en versterking van de biodiversiteit
   als een speerpunt ziet;
3. genoemd akkoord grote waarde hecht aan een goede
   ontwikkeling van de EHS;
4. het element ‘verbinding’ hierbij van elementair belang is;
5. aanleg van de EHS voor sommige bedrijven een beperking
   van mogelijkheden betekent;
6. er voor natuurgrond aangekocht of geruild terrein buiten
   de EHS dreigt te vallen;
7. zorgvuldig maatwerk uit zowel kleine toevoegingen als kleine
   onttrekkingen aan de EHS bestaat en daardoor nagenoeg budget
   neutraal kan worden uitgevoerd.

verzoeken GS om:

1. een ten opzichte van de gemiddelde breedte van een EHS verbinding alleen een versmalling voor te stellen als daardoor een (agrarisch) bedrijf aantoonbaar behouden kan blijven in de huidige omvang;
2. voorgestelde versmallingen langs waterlopen, te weten die bij Deldenerbroek als onderdeel van de Doorbraak en de versmalling bij Karshoek als onderdeel van de natuurontwikkeling Diffelen als eis bij de uitvoering van het akkoord ‘Samen werkt beter’ te laten schieten.

Motie Natura2000

overwegende dat:

1. voor een mogelijke instandhouding en/of aanwas van van enkele hectares actief hoogveen, liggend binnen ruim 1000 hectare aangetast hoogveen, als beheermaatregel vernatting van circa 500 hectare landbouwgrond is voorgesteld;
2. het Rijk de regie heeft over beheer en inrichting van dit Natura2000 gebied, maar de provincie zorg draagt voor het welzijn van de genabuurde bewoners;
3. gezien het hoogteverschil van enkele meters tussen genoemde landbouwgrond en het hoogveenpakket deze maatregel als zinloos kan worden beschouwd;
4. een kunstmatig waterscherm binnen het bestaande natuurgebied doelmatiger is en minder financiële en of sociale schade tot gevolg heeft;
5. er voor meerdere ondernemers binnen genoemde 500 hectare bij vernatting geen toekomst meer is;
6. de gevolgen van vernatting voor de gezinnen van genoemde ondernemers grote impact zullen hebben;
7. gedwongen vertrek van genoemde ondernemers mede van invloed is op lokale toeleveringsbedrijven;
8. gedwongen vertrek van genoemde bedrijven extreem negatieve sociale gevolgen zal hebben voor de dorpsgemeenschap van Bruinehaar;
9. een aanzienlijk deel van genoemde landbouwgrond uit gronden van huize Almelo bestaat, waarvan de pachtopbrengst deels wordt besteed aan onderhoud van een nabijgelegen natuurgebied van hoge ecologische en cultuurhistorische kwaliteit;
10. ook niet-ondernemers in dat gebied door vernatting negatieve gevolgen zullen ervaren;
11. de sociaal-economische gevolgen nog voorwerp van onderzoek zijn, zodat het concept beheerplannen inclusief voorstel tot vernatting geen definitief karakter hebben.

verzoeken GS om:

om bij de uitwerking van het akkoord ‘Samen werkt beter’ bovengenoemde overwegingen uitdrukkelijk onder de aandacht te brengen.